Media amerikane ngre alarmin: Shqipëria është kërcënimi më i ri i botës si narkoshtet

Media amerikane ngre alarmin: Shqipëria është kërcënimi më i ri i botës si narkoshtet

Nga Michael Rubin – Washington Examiner/

Me mijëra të vdekur në përshkallëzimin e fundit të luftimeve mes Hezbollahut dhe Izraelit në Liban, është e vështirë të imagjinosh se Libani dikur ishte një oazë paqeje dhe tolerance. Bejruti dikur kishte me të drejtë reputacionin si Parisi i Lindjes së Mesme.

Ky status nuk mori fund me shpërthimin e luftës civile libaneze në vitin 1975, por me ngritjen e regjimit të Asadit në Siri disa vite më herët. Presidenti HafezalAssad nuk hoqi kurrë dorë nga pretendimi i Sirisë mbi të gjithë Libanin, por u mjaftua duke e trajtuar Libanin si një zonë të veçantë. Ndërsa mbështetja e tij për terrorizmin e futi Sirinë nën sanksione amerikane në vitin 1979, autokracia e tij filloi të mbyste shoqërinë siriane dhe përqafimi i socializmit të dominuar nga shteti e izoloi më tej ekonominë siriane. Libani më pas u bë një vijë shpëtimi, një valvul shkarkimi për pastrimin e parave, trafikun e drogës dhe shmangien e sanksioneve. Elitat siriane mund të arratiseshin në Bejrut për fundjavë për t’u çlodhur, duke i bërë privimet sociale të jetës në Siri më të tolerueshme sepse, të paktën për elitën, ato ishin të përkohshme. Ndërsa regjimi i Asadit përfitonte, ishte një marrëdhënie parazitare për të cilën libanezët paguan përfundimisht çmimin.

Dhe Libani nuk ishte i vetmi shtet i vogël që u gjend i bllokuar në një marrëdhënie të tillë shfrytëzuese. Pakistani mbetet pak më shumë sesa një territor përmes të cilit Kina mund të pastrojë interesat e saj. Fakti që Pakistani është njëkohësisht aleat madhor jo-anëtar i NATO-s, përfitues i privilegjuar i pajisjeve ushtarake amerikane dhe vasal i Kinës, është një kundërthënie që mund të çojë vetëm në katastrofë për sigurinë kombëtare.

Edhe Qiproja Veriore luan për Turqinë një rol të ngjashëm me atë që kishte Libani për Sirinë e Asadit. Ashtu si Siria nuk e njeh dhe nuk e respekton sovranitetin e Libanit, edhe Turqia refuzon integritetin dhe sovranitetin e Qipros. Dhe ndërsa Siria e shndërroi Libanin në një shtet mafioz, ku Hezbollahu ishte vetëm një nga shumë mafiet e pranishme, Qiproja Veriore e pushtuar nga Turqia është një qendër ndërkombëtare për pastrimin e parave. Ndërsa Republika e Qipros ka reformuar financat e saj dhe tani gëzon një nga sektorët bankarë më transparentë në Europë, përtej vijës së kontrollit, zona turke është një qendër ideale për çdo kriminel, kontrabandist dhe terrorist. Ata që investojnë në Qipron Veriore e bëjnë për një arsye të thjeshtë: mund të veprojnë me pandëshkueshmëri dhe të përdorin statusin e ndërlikuar të ishullit për të krijuar bazë për aktivitetet e tyre kriminale në Europë. Në fund të fundit, Qiproja është anëtare e Bashkimit Europian.

Fakti që Qiproja është ishull, megjithatë, e kufizon dobishmërinë e saj për disa qëllime. Trafikantët e drogës mund të vendosen në zonat e pushtuara, por roja bregdetare qipriote dhe marina greke mund të pengojnë shpërndarjen e mëtejshme.

Kjo mund të jetë arsyeja pse Turqia po kthehet gjithnjë e më shumë nga Shqipëria. Vendi i vogël ballkanik nuk është i panjohur për krimin e organizuar, por kryeministri aktual Edi Rama e ka çuar kriminalitetin e vendit në një nivel të ri. Legalizimi i kultivimit të marijuanës prej tij ka krijuar mbulim për pastrimin e fitimeve nga droga, ndërsa Shqipëria po bëhet qendra europiane jo vetëm për marijuanën, por edhe për heroinën, kokainën dhe metamfetaminat.

Rama konsultohet shpesh me kryeministrin turk Recep Tayyip Erdogan, të cilin ai e merr hapur si model. Ashtu si Erdogani dhe rrethi i tij, Rama dhe aleatët e tij fitojnë para duke konfiskuar toka për zhvillim. Ata që i dalin përpara përfundojnë duke luftuar akuza të dyshimta nga SPAK-u, një forcë anti-korrupsion oruelliane që po vepron gjithnjë e më shumë si milicia private e Ramës. Ambasadorë amerikanë të njëanshëm dhe marrëveshje pasurish të paluajtshme si me Alex Sorosin ashtu edhe me Jared Kushnerin i japin Ramës një ndjenjë pandëshkueshmërie.

Ajo që ndodh në Shqipëri nuk do të mbetet vetëm në Shqipëri. Ashtu siç Libani ra në kaos, shënjestrimi i qëllimshëm i kundërshtarëve të Ramës dhe mbështetësve të qeverisjes së pastër po zhgënjen qytetarët që dikur ishin më pro-amerikanët në Europë. Krimi i organizuar dhe ekonomia e drogës u japin kriminelëve dhe terroristëve një pikëmbështetje në Europë. Ashtu siç Asadi sponsorizonte terroristë në Liban duke kërkuar njëkohësisht mohueshmëri të besueshme, Erdogani mund të bëjë së shpejti të njëjtën gjë në Shqipëri.

Shqipëria mund të duket e vogël, por Rama përfaqëson një gangrenë që duhet amputuar para se helmi i saj të përhapet. / Washington Examiner – Syri.net

Share it :
Krahasimi, Paloka kujton filmin italian: Nuk është problem ‘thatësira’ për integrimin e vendit por mafia… ‘Balluku’ Nga një moment kyç dhe një vërtetim suksesi, në një hap procedural pa rëndësi. Ky është ndryshimi drastik i narrativës së qeverisë shqiptare në lidhje me raportin e IBAR, duke ngritur pyetje mbi arsyet e vërteta të këtij ndryshimi qëndrimi. Ndërsa deri para pak muajsh miratimi i raportit shihej si një vijë finishi, tashmë rëndësia e tij po minimizohet, duke lënë të kuptohet se procesi i integrimit evropian të Shqipërisë ka hasur në një pengesë të madhe. Sipas deputetit demokrat Edi Paloka që ishte i ftuar në emisionin e mëngjesit “Kafe Shqeto” në Syri tv, arsyeja e këtij ngërçi nuk duhet kërkuar te 101 kushtet teknike të vendosura nga Bashkimi Evropian, por te një çështje specifike politike që mban emrin “Belinda Balluku”. Sipas tij, mosveprimi për këtë rast është kthyer në arsyen kryesore të bllokimit të negociatave. Qeveria, në përpjekje për të shmangur vëmendjen nga ky problem thelbësor, akuzohet se po përdor një taktikë diversioni, duke theksuar kushte të tjera si ato mjedisore. Kjo situatë është krahasuar në mënyrë ironike me një skenë nga filmi “Johnny Stecchino”, ku një mafioz ankohet se problemi më i madh i Palermos është “thatësira”, duke injoruar plotësisht praninë e mafies. Në mënyrë analoge, theksohet se “thatësira” e vërtetë e procesit të integrimit shqiptar nuk janë kushtet teknike, por çështjet e lidhura me pandëshkueshmërinë në nivele të larta politike. Sipas deputetit demokrat bëhet e ditur se presioni ndërkombëtar është rritur ndjeshëm. Përfaqësues të lartë të BE-së, dhe veçanërisht të qeverisë gjermane, raportohet se i kanë komunikuar qartë kryeministrit Edi Rama se pa një zgjidhje për rastin në fjalë, që përfshin dorëzimin e imunitetit, Shqipëria jo vetëm që nuk do të përparojë, por rrezikon të bëjë hapa pas në rrugën e saj evropiane. Ngecja aktuale në proces nuk është thjesht një vonesë, por një bllokim me pasoja konkrete që mund të çojnë në regresin e aspiratës evropiane të vendit vlerësoi Paloka. Flavio Qarri: Tani pyetja është e thjeshtë Paloka, për publikun që po na ndjek, le ta bëjmë sa më të thjeshtë që është e mundur. Çështja është, nëse IBAR-in deri nga dhjetori këta e trajtonin që do të ishte, le të themi kufiri i ri i vërtetimit të suksesit të tyre, pse këto muajt e fundit po thonë të kundërtën, që nuk ka asnjë lloj rëndësie në ecurinë për Bashkimin Evropian? Edi Paloka: Është kjo që sapo the ti Flavio, është e vërtetë, por është po aq e vërtetë që kufiri që caktove ti ka qenë deri me 12 maj. Sepse kishte nga ata, jo direkt Rama po, me ato mënyrat e tij që spinon domethënë nëpër media po me ndonjë figurë dytësore politike. Kishin lënë të kuptohej sikur me datë 12 raporti i IBAR do kalonte. Por thashë, duke përdorur kështu figura dytësore në mënyrë që mos dilte krejt bllf Rama. Rezultatin e pamë dhe pjesa që IBAR është i parëndësishëm apo ka edhe humore të tjera të kësaj qeverie, si ajo deklarata e kësaj komisioneres tonë për integrimin, që tha na ka vënë 101 kushte Bashkimi Evropian dhe më i rëndësishmi është ai i mjedisit, tha. Se kjo më kujtoi, më kujtoi një detaj, besoj Johnny Stecchino e kanë pare. Është ai detaji kur ky qytetari naiv që e luan Roberto Benigni, dy rolet, nga veriu shkon dhe e pret mafiozi në aeroport dhe ndërkohë që ecnin, ai i shpjegonte hallet që ka Palermo dhe ka një moment aty që i thotë, Palermo thotë, Palermitanët kanë një problem shumë të madh thotë, që e vuajnë por na e kanë nxjerrë dhe namin e keq në gjithë botën i thotë. Një problem domethënë që po na turpëron, që na ka bërë kështu e domethënë gjithë zezat dhe në fund i thotë, cili është ky problem? thotë. Është thatësira, i thotë ai. Domethënë, problemi që ishte kulmi i mafies në Palermo dhe ky i thotë kemi këtë problem e madh që është thatësira. Edhe puna e këtyre 101 kushteve që përmendëm këta, që tha mjedisi, sigurisht mjedisi është shumë i rëndësishëm. Por ne e dimë të gjithë se cila është thatësira e këtyre. Është Belinda Balluku, sepse tashmë e kanë marrë vesh edhe më të fundit e shqiptarëve dhe ata që nuk kanë fare lidhje me informacionin direkt, që arsyeja kryesore e bllokimit këtë herë të negociatave dhe të integrimit dhe bllokimi i raportit të IBAR ka emrin Belinda Balluku, që nënkupton Edi Ramën. Kësaj po përpiqet Rama t’i shmanget sa më shumë, e kemi parë në të gjithë daljet e fundit, që përveç se mbron Ballukun dhe aktin e tij në parlament, përpiqet të bëjë pastaj këtë që thatë ju, që ta bëjë sa më të parëndësishëm këtë hap të procesit të integrimit, pra miratimin e raportit të IBAR. Po e vërteta është që, nëse arrin me këta burokratët e Komisionit apo të Bashkimit Evropian të blejë ndonjërin këtu apo atje Rama, kur vjen puna pikërisht në këtë hap të procesit, siç është edhe miratimi i raportit të Ibar, ku vendosin shtetet, nuk pi më ujë “kosi”. Në këtë rast. Domethënë “kosi” mund të thotë ç’të dojë, mund të bëjë fletë, mund të nxjerrë fletë lavdërimi sa të dojë për Ramën aty, po nuk i pi ujë “kosi” në këtë rast tek shtetet, të cilët kanë informacionet e tyre, njohin realitetin dhe në fund fare vendosin ata. Nuk vendos as “Kosi”, as dikush tjetër nga këta që mban me rrogë Rama. Dhe këtu ka ngecur dhe këtu sigurisht do të ngeci Rama. Flavio Qarri: Tani, çfarë do të thotë të ngeci? Okej, e kuptoj pjesën e avancimit, e kuptoj pjesën e parakalimit të Malit të Zi, por a ka pasoja kjo ngecje konkrete? Edi Paloka: Sigurisht, pasojat janë jo thjesht vonesa, sepse po rithem një fakt që tashmë është thënë e stërthënë. Kur erdhi Kirschbaum, megjithëse nuk është dashur bërë publike me kërkesë të tij, po tash ajo është bërë publike. Kur erdhi Kirschbaum në Shqipëri apo dhe grupet e tjera, delegacionet e tjera të Komisionit Evropian, Bashkimit Europian, partive popullore, po sidomos përfaqësuesit e qeverisë gjermane, ja kanë thënë troç Ramës. Ramës dhe atyre të tjerëve mbas tij, si Taulant Balla e këta zarat që ka Rama që i mban ison. Nëse nuk lëshoni Belinda Ballukun, nëse dorëzoni imunitetin e Belinda Ballukut, jo vetëm do bllokohet integrimi, por do të ktheheni pas. Dhe kjo po ndodh…