Verën e kaluar, kongresmeni Joe Wilson, republikan nga Karolina e Jugut, ishte i përqëndruar në zyrën e tij në Capitol Hill ndërsa investitorë nga Lindja e Mesme shpalosnin në një video-konferencë planet e tyre për të zhvilluar prona bregdetare në Siri.
Një port për anije turistike. Një klub polo. Një showroom për makina Bugatti. Një fushë golfi e nivelit botëror. Të gjitha në një vend që vetëm pak kohë më parë ishte shkatërruar nga lufta civile.
Por kishte një pengesë. Familja Khayyat kishte nevojë për një favor të madh nga Kongresi, me mbështetjen e presidentit Donald Trump: heqjen përfundimtare të sanksioneve të rënda ndaj Sirisë, të vendosura para rënies së presidentit Bashar al-Assad në fund të vitit 2024.
Në atë moment, Wilson, vetë ish-avokat i pasurive të paluajtshme dhe mbështetës i heqjes së sanksioneve, dha një sugjerim taktik.
“Unë di si të tërheq vëmendjen e presidentit,” tha Wilson. “Ndërtoni një Kurs Golfi Kombëtar të markës Trump në Siri.”
Mohamad Al-Khayyat ishte tashmë një hap përpara. Ai tha se kishte planifikuar të propozonte një resort me markën Trump.
Në të njëjtën kohë, dy vëllezërit e tij më të mëdhenj po negocionin një partneritet edhe më të madh në pasuri të paluajtshme me Ivanka Trump dhe Jared Kushner, për të financuar një resort shumë miliardë dollarësh në Shqipëri.
Kjo ndërthurje mes interesave personale dhe diplomacisë ka qenë prej kohësh normë në vendet e Lindjes së Mesme, ku një grup i vogël aktorësh historikisht ka kontrolluar dhe përfituar nga pushteti. Por ajo është bërë gjithashtu mënyra si funksionon Uashingtoni në mandatin e dytë të Trump.
Diskutimet e biznesit që përfshijnë familjen e presidentit, qofshin aspirata, si fusha e golfit apo aktive si projekti i Kushnerit, shpesh përzihen me vendime të rëndësishme politike dhe negociata mes shteteve.
Ky është edhe një tregues se sa i fuqishëm është bërë Trump. Për të arritur pothuajse çdo qëllim në kryeqytetin amerikan, duhet të mos i dalësh kundër një presidenti të zemëruar dhe hakmarrës, por mënyra më e mirë është ta kënaqësh atë.
Presidentët e tjerë, demokratë apo republikanë, kanë marrë masa për të shmangur deri edhe perceptimin e konfliktit të interesit. Në botën e Trump, ndodh e kundërta. Familja ka qenë e hapur për ta marrë vesh të gjithë, se synon t’i vazhdojë marrëveshjet e biznesit në mbarë botën.
Kjo ka krijuar një sistem të deformuar patronazhi ekzekutiv, ku investitorët dhurojnë miliona për projektet e preferuara të presidentit, ose investojnë bashkë me familjen Trump, me shpresë se do t’i arrijnë objektivat e tyre politikë, edhe pse kjo nuk u kërkohet në mënyrë të drejtpërdrejtë.
Megjithatë, Shtëpia e Bardhë dhe Organizata Trump deklaruan se nuk ishin në dijeni të projektit të propozuar për fushën e golfit në Siri dhe se nuk kishte diskutime në zhvillim.
Zyrtarët e Shtëpisë së Bardhë hodhën poshtë çdo sugjerim se marrëveshjet e pasurive të paluajtshme të lidhura me familjen Trump kishin ndikuar në politikën e jashtme ndaj Sirisë.
“Presidenti Trump kryen detyrat e tij kushtetuese në mënyrë etike dhe të sugjerosh të kundërtën është ose keqinformim ose dashakeqësi,” tha David Warrington, këshilltari ligjor i Shtëpisë së Bardhë.
Edhe familja Khayyat deklaroi se partneriteti i tyre financiar me Kushner nuk kishte lidhje me përpjekjet për heqjen e sanksioneve.
Ligjvënës nga të dyja partitë kishin mbështetur heqjen e sanksioneve për të mundësuar rindërtimin e Sirisë, që kërkon qindra miliarda dollarë. Trump vetë kishte qenë pro dhe i kishte hequr përkohësisht ato në pranverë.
Megjithatë, disa anëtarë të Kongresit hezitonin t’i hiqnin përfundimisht pa pasur garanci, në rast se regjimi i ri sirian do të rezultonte po aq brutal sa ai i mëparshmi.
Propozimi për fushën e golfit u bë pjesë e lobimit në Capitol Hill, duke treguar se përmendja e markës Trump është bërë një avantazh politik në disa çështje.
Mohamad Al-Khayyat u kthye në Uashington me një gur simbolik të projektit, të gdhendur me emblemën e familjes Trump, të cilin ia dorëzoi Wilsonit për në Shtëpinë e Bardhë. Ai gjithashtu zhvilloi takime me ligjvënës për të shtyrë heqjen e sanksioneve.
Pak javë më vonë, ligji për heqjen e përhershme të sanksioneve u miratua dhe u nënshkrua nga Trump në dhjetor.
Ëndrra të përbashkëta
Familjet Trump dhe Khayyat u njohën në një restorant italian në Doha në 2022.
Ivanka Trump dhe Jared Kushner ishin në Katar në kohën e Kupës së Botës, gjatë një darke në restorantin Carbone, një degë e restoranteve të Nju Jorkut me një pamje të mrekullueshme të qytetit.
Pronari i restorantit iu afrua për të takuar mysafirët e njohur. Rezultoi se Ramez Al-Khayyat dhe familja e tij zotëronin jo vetëm Carbone Doha, por çdo restorant përgjatë asaj rruge, në një ishull artificial që familja e kishte ndërtuar në vetëm gjashtë muaj, me kërkesë të familjes mbretërore të Katarit, për të krijuar një zonë argëtimi për Kupën e Botës.
Shumë shpejt, familjet Kushner dhe Khayyat nisën të ndanin historitë e tyre si pasardhës të zhvilluesve të pasurive të paluajtshme, bashkë me ambiciet dhe planet për të ardhmen.
Zoti Kushner kishte siguruar së fundmi financim nga fondet sovrane të pasurisë të Lindjes së Mesme, përfshirë ato nga Katari, për të krijuar një fond privat investimi prej 3 miliardë dollarësh, pasi kishte shërbyer në Shtëpinë e Bardhë gjatë mandatit të parë të zotit Trump.
Tani ai kishte plane për të ndërtuar një resort shumë miliardë dollarësh në një ishull pranë bregdetit të Shqipërisë. Në fakt, jo shumë i ndryshëm nga ai ku ndodhej në atë moment.
Ramez dhe vëllezërit e tij ishin zhvendosur në Katar me kohë të plotë në vitin 2011. Familja Khayyat krijoi marrëdhënie me familjen mbretërore të Katarit dhe u ndërtoi atyre një pallat pushimi në një majë mali, jashtë Damaskut.
Ky ishte një nga disa projektet e profilit të lartë që tërhoqën vëmendjen për familjen, përfshirë edhe një episod të pazakontë kur, pasi disa vende fqinje vendosën bllokadë ndaj Katarit në vitin 2017, ata transportuan me avion mijëra lopë për të furnizuar vendin e vogël të pasur me naftë me qumësht dhe produkte të tjera bulmeti.
Por pavarësisht suksesit në Katar, vëllezërit Khayyats kurrë nuk i humbën shpresat për t’u kthyer në Siri në një mënyrë apo në një tjetër.
Një kthesë e fatit
Në fund të vitit 2024, dy zhvillime madhore ndryshuan fatin e familjes Khayyat dhe i vunë në lëvizje në skenën ndërkombëtare: Al-Assad u rrëzua nga pushteti dhe zoti Trump u rikthye në presidencë.
Pak javë më vonë, Ramez dhe vëllai i tij më i madh, Moutaz, ishin në rrugë drejt ceremonisë së inaugurimit të zotit Trump.
Gjatë qëndrimit në Uashington për festimet, Khayyatët u takuan me prindërit e zotit Kushner. Ata u takuan gjithashtu me Michael Boulos, bashkëshortin e Tiffany Trump, vajza më e vogël e presidentit, si edhe me babanë e tij, Massad Boulos, i cili kishte ndihmuar në koordinimin e kontakteve me votuesit siriano-amerikanë gjatë fushatës së rizgjedhjes së zotit Trump, sipas fotografive të publikuara në rrjetet sociale.
“Ishte një përvojë e jashtëzakonshme,” tha Ramez Al-Khayyat, 41 vjeç, duke kujtuar ngjarjen dhe një darkë inaugurimi ku kishin marrë pjesë, në një intervistë të fundit. “Nga ato që të vjen një herë në jetë.”
Pjesëmarrja në darkën nën dritën e qirinjve zakonisht kërkonte një donacion minimal prej 250,000 dollarësh për një palë bileta. Ramez Al-Khayyat tha se një numër drejtuesish të huaj biznesi ishin të ftuar dhe se ai dhe vëllai i tij më i madh nuk kishin paguar për ftesën.
Po atë muaj, anëtarë të familjes Khayyat fluturuan drejt Damaskut për të vizituar presidentin e ri të Sirisë. Presidenti, Ahmed al-Sharaa, vetëm pak javë më parë kishte qenë një lider rebel me një shpërblim prej 10 milionë dollarësh për kokën e tij, të vendosur nga Shtetet e Bashkuara për çështje antiterrorizmi. Tani ai ishte në krye, por i një vendi të rrënuar. Një pjesë e madhe e infrastrukturës së tij kishte nevojë të rindërtohej.
Familja Khayyat ishte një zgjedhje e natyrshme për t’i vënë këto projekte në lëvizje. “Ne jemi gati të veprojmë dhe jemi gati të veprojmë shpejt,” tha Ramez Al-Khayyat, duke kujtuar mesazhin e tij drejtuar liderit të ri sirian.
Një seri e jashtëzakonshme marrëveshjesh në Siri mori formë.
Familjes Khayyat dhe partnerëve të tyre iu dha një kontratë prej 4 miliardë dollarësh për të rindërtuar aeroportin e rrënuar dhe për ta kthyer në një qendër rajonale në Lindjen e Mesme, si edhe një tjetër kontratë prej 7 miliardë dollarësh për ndërtimin e katër centraleve elektrike me gaz natyror. Ata negociuan gjithashtu një marrëveshje të tretë për të bashkëpunuar me kompaninë amerikane Chevron për zhvillimin e zonave të shpimit të gazit natyror në det të hapur, në Mesdhe, pranë brigjeve të Sirisë.
Thomas J. Barrack Jr., i dërguari i posaçëm i presidentit për Sirinë, i ka mbështetur publikisht vëllezërit Khayyat, duke u bashkuar me ta në secilin prej këtyre njoftimeve dhe duke e bërë të qartë se administrata Trump i mbështeste projektet.
Ramez Al-Khayyat ka nisur gjithashtu të blejë shtëpi historike në qytetin e vjetër të Damaskut, një vend i shpallur trashëgimi botërore nga UNESCO për shkak se është një nga qytetet më të vjetra të banuara vazhdimisht në botë, me plane për ta kthyer në një destinacion turistik.
xPërgjatë bregdetit sirian, Mohamad Al-Khayyat po punonte për planin e tij për një terminal anijesh turistike dhe një resort ku do të përfshihej një fushë golfi me markën Trump, një projekt që do të ndërtohej në tokë të kontrolluar nga qeveria siriane.
Por kishte një problem me secilën prej këtyre marrëveshjeve. Të gjitha vareshin nga heqja përfundimtare e sanksioneve amerikane.
Kjo sepse bankat ndërkombëtare dhe investitorë të tjerë nuk do të angazhonin kapitalin e nevojshëm për financimin e këtyre projekteve, nëse nuk do të kishin garanci se, pasi të hiqeshin sanksionet e vendosura sipas ligjit të vitit 2019, Caesar Syria Civilian Protection Act, ato nuk do të riktheheshin sërish në fuqi.
I emëruar sipas një fotografi sirian që dokumentoi torturat në burgjet e regjimit të zotit al-Assad, ky ligj jo vetëm vendoste kufizime të ashpra ndaj vendit dhe partnerëve të tij tregtarë, por parashikonte edhe sanksione ndaj atyre që përfitonin nga konflikti sirian përmes aktiviteteve të rindërtimit.
“Ne të gjithë kemi pritur këtë moment që sanksionet të hiqen përfundimisht dhe kjo është një gjë e shkëlqyer për Sirinë,” tha Ramez Al-Khayyat.
Diplomacia e fushës së golfit
Përpjekjet për të bindur Kongresin nisën në pranverë.
Fluturime falas drejt Sirisë iu ofruan disa anëtarëve të Kongresit.
Heqja e sanksioneve gëzonte mbështetje të gjerë nga grupet siriano-amerikane dhe disa ligjvënës. Ata argumentonin se një hap i tillë do të përshpejtonte rimëkëmbjen e Sirisë duke nxitur më shumë investime të huaja, tani që zoti al-Assad ishte larguar nga pushteti.
Një pjesë e rëndësishme e lobimit në Uashington u krye nga biznesmeni siriano-amerikan Tarek Naemo, mik i hershëm i Mohamad Al-Khayyat, i cili pranoi në një intervistë se po punonte për projektin e propozuar të fushës së golfit Trump.
Naemo, i cili jeton në Florida dhe drejton një kompani investimi që sipas tij ka realizuar marrëveshje me partnerë, përfshirë Qatari Investment Authority, nisi së bashku me bashkëshorten e tij të kontaktonte të paktën një duzinë anëtarësh të Kongresit, duke filluar nga Kryetari i Dhomës së Përfaqësuesve, Mike Johnson.
Qasja u lehtësua nga një seri kontributesh për fushata, tregojnë të dhënat, të bëra nga zoti Naemo, bashkëshortja e tij dhe të tjerë që mbështesnin kauzën.
Zoti Joe Wilson, republikan nga Karolina e Jugut, ishte një objektiv i veçantë. Zoti Naemo u bë një shok dhe mik për ligjvënësin, duke u bashkuar me të në gjueti me pushkë, duke u takuar me të në resortin Omni Homestead në Hot Springs, Virxhinia, dhe duke ndjekur një shfaqje të “Les Misérables” në Qendrën Kennedy së bashku me të dhe aleatë të tjerë të Trump. (Edhe zoti Trump ishte i pranishëm.)
Deri në qershor 2025, zoti Wilson kishte paraqitur një projektligj që kërkonte heqjen e plotë të sanksioneve të Aktit Caesar.
Pengesat kryesore
Ndërsa kjo valë intensive lobimi po përparonte, mbetej një pengesë e madhe.
Në fakt, nuk ishte zoti Trump. Ai ishte tashmë i bindur.
Në maj, zoti Trump i hoqi përkohësisht sanksionet pas një takimi në Riad me zotin al-Sharaa dhe Mohammed bin Salman, princin e kurorës së Arabisë Saudite, i cili e kishte nxitur Trump të vepronte kështu. Edhe sauditët duan të përfshihen në rindërtimin e Sirisë.
Por Siria, dhe investitorë si familja Khayyat, kishin ende nevojë për një akt të Kongresit që kjo të bëhej e përhershme. Dhe pikërisht atëherë u përballën me një ligjvënës të Dhomës së Përfaqësuesve që u shfaq si pengesa më e madhe.
Brian Mast, republikan nga Florida dhe kryetar i Komitetit të Punëve të Jashtme të Dhomës së Përfaqësuesve, mbetej i shqetësuar se heqja e të gjitha sanksioneve ndaj Sirisë mund t’i linte pakicat etnike dhe fetare atje të pambrojtura ndaj përndjekjes dhe masakrave të vazhdueshme.
Përplasja arriti kulmin më 9 nëntor, një natë përpara se zoti Trump të ishte planifikuar të takohej me zotin al-Sharaa, vizita e parë e një kreu sirian të shtetit në Shtëpinë e Bardhë që nga pavarësia e vendit nga Franca në vitin 1946.
Në hotelin St. Regis, tre blloqe larg Shtëpisë së Bardhë, zoti Mast dhe anëtarë të tjerë të Kongresit, përfshirë zotin Joe Wilson, iu bashkuan zotit al-Sharaa në një darkë private.
Ishte një moment i çuditshëm, kujtoi senatori Richard Blumenthal, demokrat nga Connecticut, një prej pjesëmarrësve. Në fund të fundit, zoti al-Sharaa kishte qenë një ish-anëtar i Al Kaedës në Irak, që kishte vënë në shënjestër drejtpërdrejt trupat amerikane në Mosul dy dekada më parë. Tani ai po kërkonte ndihmë.
Zoti Mast, një veteran i ushtrisë amerikane që humbi të dy këmbët në vitin 2010 ndërsa shërbente si specialist për çaktivizimin e bombave në Afganistan, nuk ishte i sigurt nëse mund t’i besonte zotit al-Sharaa, duke e pyetur gjatë darkës: “Ne nuk jemi më armiq?” Zoti al-Sharaa u përgjigj se donte ta “çlironte” vendin e tij nga e kaluara, kujtoi Mast në një seancë dëgjimore në Dhomën e Përfaqësuesve në shkurt.
Nuk u bë asnjë përmendje e lidhjeve me marrëveshjet e familjes Trump, tha zoti Blumenthal.
Mohamad Al-Khayyat dhe zoti Tarek Naemo ishin kthyer në Uashington dhe ndodheshin atë natë në hotel me një grup investitorësh, për të cilët shpresonin se do të siguronin financimin për resortin e tyre me fushën e propozuar të golfit me markën Trump.
Pas darkës dypartiake me ligjvënësit, u organizua me nxitim një takim i dytë natën vonë me zotin Brian Mast dhe zotin Ahmed al-Sharaa, ku morën pjesë edhe zoti Al-Khayyat dhe zoti Naemo, sipas pjesëmarrësve.
Në fund të bisedimeve të asaj nate, zoti Mast kishte ndryshuar qëndrim. Ai ishte i gatshëm të mbështeste heqjen e sanksioneve pa një dispozitë që do të lejonte rikthimin e tyre të shpejtë.
Ai e shpjegoi këtë qëndrim të rishikuar më vonë atë muaj, duke folur nga foltorja e Dhomës së Përfaqësuesve: “Ne po i japim Sirisë një shans për të ndërtuar një të ardhme pas Assadit,” tha ai. Ndihmësit e zotit Mast thanë se lidhjet me marrëveshjet e familjes Trump nuk kishin qenë faktor në vendimin e tij.
Para se të largoheshin nga Uashingtoni, zoti Al-Khayyat dhe zoti Naemo i dorëzuan zotit Joe Wilson dhe përfaqësuesit Marlin Stutzman një “gur themeli” për fushën e propozuar të golfit Trump. Guri, i vendosur në kornizë dhe i stampuar me fjalët “Trump International Golf Club, Syria”, simbolizonte atë që zoti Al-Khayyat e quajti “një emblemë e mundësive të ardhshme ekonomike amerikane në Siri.”
Heqja e sanksioneve u përfshi në një ligj të detyrueshëm për miratim që autorizon pothuajse 1 trilion dollarë shpenzime vjetore për Pentagonin, në dy faqe brenda një ligji prej 1,260 faqesh.
Donald Trump e nënshkroi atë më 18 dhjetor 2025, pothuajse saktësisht një vit pas rrëzimit të zotit al-Assad.
Marrëveshjet në zhvillim
Kolona të trupave ruse udhëtojnë rregullisht përgjatë autostradës lokale në bregdetin e Sirisë veriore, në rrugën drejt një baze ajrore aty pranë që Rusia ende e kontrollon. Jo shumë larg, ndodhet një statujë e rrëzuar e ish-presidentit sirian Hafez al-Assad, babai i Bashar al-Assad. Një nga krahët e skulpturës është i thyer dhe fytyra e saj gjigante është përplasur në baltë.
Pak më tej nga rruga, në buzë të Detit Mesdhe pranë qytetit portual të Latakias, familjet kultivojnë lakra, patëllxhanë, gjethe rrushi dhe kultura të tjera në një nga zonat më pjellore të Sirisë.
Ky është vendi i planifikuar për fushën e golfit Trump.
Ai ndodhet në rajonin nga vjen familja Assad, dhe shumë banorë vendas, përfshirë Bashar al-Assad dhe disa nga të afërmit e tij, janë pjesë e një pakice fetare të njohur si alavitë. Lidhja me familjen Assad shpjegon pjesërisht pse qindra banorë të zonës u masakruan nga grupe vigjilante vitin e kaluar, në javët pas rrëzimit të qeverisë së tij.
Ka pak informacione konkrete mbi statusin e resortit të planifikuar që mund të mbajë emrin e familjes Trump.
Por ka zëra mes fermerëve vendas, si Sinan Younis, 42 vjeç, dhe vëllezërve të tij, që kanë punuar këtë tokë për dekada, edhe pse nuk janë pronarë të saj. Bujqësia është burimi i vetëm i të ardhurave për rreth dy duzina anëtarësh të familjes së tyre.
“Po ne?” pyeti zoti Younis, ndërsa ai dhe familjarët e tij ndaluan për pak nga mbjellja e fidanëve të patëllxhanëve një pasdite të fundit. “Si mund ta marrin gjithë këtë, për një arsye të tillë? Pse tokën tonë, tokën nga e cila jetojmë?”
Këto pyetje vetëm sa shtojnë tensionet, ndërsa familja jeton ende me frikën se mund të ketë një valë tjetër dhune që do të synojë ata dhe alavitët e tjerë. Korrja e patëllxhanëve vitin e kaluar u shty, sepse zoti Younis tha se iu desh të përdorte kamionin e fermës për të mbledhur trupat e pajetë të fqinjëve të vrarë në sulme.
Në Uashington, disa anëtarë të Kongresit, përfshirë zotin Mast, mbeten të shqetësuar se Siria nuk i ka përmbushur pritshmëritë pas heqjes së sanksioneve.
“Nuk besoj se ndonjëri prej nesh mendonte se kalimi nga diktatori Bashar al-Assad te presidenti aktual sirian Ahmed al-Sharaa do të ishte pa incidente,” tha zoti Mast në shkurt gjatë një seance dëgjimore në Dhomën e Përfaqësuesve. “Por kemi parë tashmë shumë incidente, sipas mendimit tim, shumë incidente të dhunës sektare kundër pakicave fetare dhe etnike.”
Por leva që kishte Shtetet e Bashkuara, fuqia për t’i rikthyer sanksionet, tani nuk ekziston më, dhe bindja e Kongresit për t’i rivendosur ato do të ishte politikisht e ndërlikuar.
Ndërkohë, paratë e huaja nga investitorë si familja Khayyat vazhdojnë të derdhen në Siri.
Kjo është e dukshme në aeroportin e Damaskut, ku, edhe pse një luftë po zhvillohet diku tjetër në Lindjen e Mesme, një flotë makinerish të rënda po shkatërron atë që ka mbetur nga terminali i aeroportit i viteve 1960 për projektin e Khayyatëve.
Gjithashtu, Mohamad Al-Khayyat ka siguruar së fundmi një licencë për të shërbyer si importues ekskluziv i produkteve të kompanisë amerikane SC Johnson, si qeset Ziploc, spreji kundër insekteve Raid dhe aromatizuesit e ajrit Glade, të cilat nuk mund të shiteshin drejtpërdrejt në Siri para heqjes së sanksioneve.
Ndërkohë, në Shqipëri, projekti gjigant bregdetar i Jared Kushner dhe Ivanka Trump po avancon gjithashtu.
Fillimisht, Khayyatët do të shërbenin thjesht si kompani ndërtimi për resortin. Por gjatë vitit të kaluar, ndërkohë që po zhvillohej lobimi për sanksionet, negociatat kanë ndryshuar, thanë drejtues të përfshirë në marrëveshje. Zoti Kushner dhe Khayyatët kanë vendosur të bëhen partnerë në projekt.
Ivanka Trump udhëtoi atje në janar për t’u takuar me Ramez Al-Khayyat në një mbledhje me arkitektë dhe drejtues të tjerë për të diskutuar projektet e mundshme. I pranishëm ishte edhe kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama.
“Po investojmë në holding për të siguruar kapital të mjaftueshëm,” tha Ramez Al-Khayyat. “Pra është një sipërmarrje e përbashkët mes dy kompanive dhe në fakt e menaxhojmë së bashku.”
Një zëdhënës i zotit Kushner refuzoi të komentonte.
Ekziston gjithashtu diskutim që Khayyatët të bashkëpunojnë me Kushner për projekte pasurish të paluajtshme edhe në Siri, tani që sanksionet e Aktit Caesar janë hequr.
“Ai është një njeri i shkëlqyer dhe përpiqemi të bëjmë diçka të madhe së bashku,” tha Ramez Al-Khayyat, duke iu referuar zotit Kushner. “Po paraqesim shumë mundësi.”/Lapsi.al
