“Buxheti” rrëzon Qeverinë e Francës

Qeveria e kryeministrit francez Michel Barnier u rrëzua këtë të mërkurë pas një mocioni mosbesimi në Asamblenë Kombëtare (dhoma e ulët e parlamentit).

Koalicioni i krahut të majtë NFP dhe partia e ekstremit të djathtë Rally National (RN) votuan në masë kundër ish-kryenegociatorit të Brexit pasi Barnier përdori nenin 49.3 të Kushtetutës për të miratuar buxhetin e sigurimeve shoqërore 2025 pa e kaluar në parlament.

Çfarë do të ndodhë tani me Francën?

Michel Barnier ka të ngjarë të kërkojë të qëndrojë si një qeveri e përkohshme, ashtu siç bëri ish-kryeministri Gabriel Attal këtë verë pasi presidenti francez Emmanuel Macronshpërndau Asamblenë Kombëtare pas humbjes dërrmuese të partisë së tij në zgjedhjet për Parlamentin Europian. Qeverisë së përkohshme do t’i duhet të përshpejtojë çështjet aktuale dhe nuk mund të votojë ligje të reja. I takon Macronit të emërojë një kryeministër të ri dhe ai nuk ka një afat specifik.

Megjithatë, zgjedhja e kryeministrit të ri do të jetë komplekse pasi ai ose ajo do të duhet t’i mbijetojë një votëbesimi përballë 577 deputetëve në një parlament të fragmentuar pa një shumicë të qartë.

Kreut të shtetit iu deshën vetëm 2 muaj këtë verë për të zgjedhur një emër për të cilin ishte i bindur që nuk kishte mbështetje automatike nga deputetët. Zgjedhje të reja legjislative mund të thirren vetëm korrikun e ardhshëm.

Kush mund të jetë kryeministri i ardhshëm?

Disa emra kanë qarkulluar që nga e mërkura, duke përfshirë ministrin aktual të Forcave të Armatosura, Sébastien Lecornu, ose François Bayrou, kreun e partisë centriste MoDem. Disa parti që formojnë koalicionin e krahut të majtë NFP kanë ngecur me përzgjedhjen e tyre fillestare të Lucie Castets, një ekonomiste dhe nëpunëse civile.

Castets, emri i së cilës u propozua për herë të parë këtë verë nga NFP dhe që u refuzuar shpejt nga Macron tha të martën se ishte “e përgatitur për të qeverisur”. Macron u kritikua ashpër për marrjen i vetëm të rolit për të gjetur një emër kryeministri në verë dhe duke mos lejuar që partitë politike të përfshiheshin.

“Nëse këtë herë, Presidenti dëshiron të parandalojë një tjetër kolaps të qeverisë, ai do të duhet të lejojë deputetët të dalin me një figurë më konsensuale” – u shpreh François-Xavier Millet, një analist politik dhe profesor i së drejtës publike.

Por për Emmanuel Rivière, një ekspert në opinionin publik dhe këshilltar politik, zgjedhja e kryeministrit të ardhshëm duhet të përqendrohet rreth një projekti dhe jo një personaliteti specifik.

“Ne kemi nevojë për një projekt dhe një marrëveshje, jo për një personalitet. Nuk i takon Macronit të bëjë kastinën. Për të kapërcyer pengesën buxhetore nevojitet një marrëveshje. Mund të jetë një teknokrat i pastër me një mision specifik për të siguruar që Franca të ketë një buxhet për vitin 2025”, – tha ai në një intervistë për Euronews.

Çfarë do të ndodhë më pas për Macron?

Megjithëse mandati presidencial i Macron zgjat deri në pranverën e vitit 2027, disa parti po i bëjnë thirrje që kreu i shtetit të japë dorëheqjen për shkak të kaosit politik që ka pasuar pas vendimit të tij për të shpërndarë parlamentin. Sipas Rivière, kjo është një goditje tjetër për Macron, pozita e të cilit është lëkundur brenda dhe jashtë vendit për shkak të krizës politike.

Vetëm 22% e francezëve janë të kënaqur me Macron, sipas një sondazhi të opinionit të publikuar në fund të nëntorit nga Ifop. Macron deri më tani u është përgjigjur këtyre kërkesave duke u zotuar se do ta përmbushë rolin e tij “me gjithë energjinë e tij, deri në sekondën e fundit”.

“Një dorëheqje është e mundur, por koha nuk është e duhura. Kjo vetëm do të shtonte kaosin dhe konfuzionin dhe nuk do të ndryshonte asgjë kur bëhet fjalë për sa e fragmentuar është Asambleja Kombëtare” – tha Millet.

Po buxheti?

Nëse nuk votohet buxheti deri më 20 dhjetor, qeveria mund të përdorë kompetencat e saj kushtetuese për të miratuar buxhetin me urdhëresë, shpjegoi Millet. Në rastin e buxhetit të sigurimeve shoqërore, urdhëresa mund të zbatohet pas 50 ditësh bllokim, ndërsa buxheti kombëtar mund të zbatohet pas 70 ditësh.

Një ligj tjetër mund të zgjasë edhe buxhetin e vitit 2024 deri në vitin 2025, por kjo është vetëm një zgjidhje e përkohshme, shpjegoi Millet në një intervistë për Euronews.

Franca nuk ka ndonjë rrezik nga një mbyllje e stilit amerikan, por paqëndrueshmëria politike mund të trembë investitorët. Franca aktualisht është nën presionin e BE-së për shpenzimet e saj. Deficiti i vendit vlerësohet në 6% të PBB-së kur rregullat fiskale të BE-së diktojnë se borxhi nuk duhet të kalojë pragun 3%. ©LAPSI.al

Share it :
Mato: Pastrimi i parave në ndërtim po lë të rinjtë pa strehë: Të monitoren transaksionet Në një kohë kur Tirana dhe zonat turistike të Shqipërisë përjetojnë një bum të jashtëzakonshëm ndërtimi, me kulla që ngrihen çdo ditë, një pyetje thelbësore po shqetëson gjithnjë e më shumë publikun: nga vijnë të gjitha këto para? Alarimin e ngriti Fanswa Mato, anëtar i departamentit “Brain Gain” në PD, i cili nga tryeza e diskutimit ‘Qeveria e Pasigurisë – dhe alternativa e opozitës’, denoncoi se pas fasadës së projekteve luksoze fshihet fenomeni i pastrimit të parave, duke e deformuar tregun dhe duke e bërë të pamundur për qytetarët e zakonshëm blerjen e një shtëpie. Mato, një profesionist me përvojë në menaxhimin e ndërtimit në Neë York, thekson paradoksin e hidhur të realitetit shqiptar: ndërsa miliona metra katrorë ndërtohen çdo vit, çmimet e apartamenteve kanë arritur nivele të papërballueshme për familjet mesatare. Fanswa Mato: Përvoja ime personale më ka dhënë mundësi të punoj në një mjedis ku standardet, transparenca dhe rezultatet konkrete janë thelbësore. Pikërisht kjo eksperiencë më motivon të kontribuoj me njohurinë dhe përvojën time për çështjet që lidhen me zhvillimin, mirëqenien dhe të ardhmen e Shqipërisë. Sot dua të flas për një nga problemet më serioze që po dëmton ekonominë shqiptare dhe po rëndon jetën e qytetarëve tanë: pastrimin e parave në sektorin e pasurive të paluajtshme dhe në ndërtim. Gjatë viteve të fundit kemi parë një bum të jashtëzakonshëm ndërtimesh, sidomos në Tiranë dhe në zonat turistike, ku kulla të reja ngrihen çdo ditë, projekte luksoze shtohen me ritme të shpejta dhe miliona metra katrorë ndërtohen çdo vit. Por pyetja që ushtrojnë shqiptarët është shumë e thjeshtë: nga vijnë të gjitha këto para? Sepse realiteti është ky: ndërsa ndërtohet gjithnjë e më shumë apartamente, qytetarët shqiptarë e kanë gjithnjë e më të vështirë të blejnë një shtëpi. Çmimet janë rritur në nivele të papërballueshme për familjet e zakonshme. Të rinjtë nuk arrijnë të sigurojnë një strehim, ndërsa shumë apartamente mbeten bosh dhe përdoren vetëm si instrumente financiare. Ky është paradoksi i Shqipërisë sot. Në njërën anë kemi një mbingopje me ndërtime, nga ana tjetër kemi mungesë strehimi për qytetarët. Kjo nuk është ekonomi normale tregu. Kjo është pasojë e deformimit të tregut nga paratë informale dhe nga mungesa e kontrollit shtetëror. Sipas të dhënave dhe analizave të institucioneve kombëtare dhe ndërkombëtare, Shqipëria ka pasur për vite me radhë probleme serioze në luftën kundër pastrimit të parave dhe organizata të rëndësishme ndërkombëtare kanë evidentuar dobësi në kontrollin financiar dhe në monitorimin e sektorit të ndërtimit. Gjatë analizës së këtij fenomeni, janë përdorur të dhëna nga institucione si Banka e Shqipërisë, INSTAT, Agjencia e Inteligjencës Financiare dhe FATF. Janë zhvilluar gjithashtu biseda me profesionistë të tregut, agjentë imobiliar, noterë dhe ekspertë financiarë. Të gjitha këto tregojnë se ekziston një shqetësim real për mënyrën se si fondet e dyshimta depërtojnë në ekonominë shqiptare. Mekanizmat janë të ndryshme. Në shumë raste përdoren kompani me burime financiare të paqarta, përdoren pagesa të mëdha kesh, transferta të dyshimta dhe forma të tjera që e bëjnë të vështirë gjurmimin e origjinës së parave. Në disa raste kemi dhe kompani që nuk justifikojnë nivelin e investimeve që realizojnë. Dhe kush e paguan koston e kësaj situate? E paguajnë qytetarët shqiptarë, e paguajnë familjet e reja, e paguajnë bizneset e ndershme, e paguan ekonomia e vendit. Sepse kur paratë e paligjshme futen në treg, konkurrenca bëhet e padrejtë. Çmimet rriten artificialisht, korrupsioni forcohet, besimi tek shteti dobësohet dhe në fund humb qytetari i zakonshëm që punon me ndershmëri. Si opozitë, ne kemi detyrimin moral dhe politik të ngremë zërin për këtë problem. Shqipëria nuk mund të ndërtojë të ardhmen mbi ekonomi informale dhe mbi mungesë transparence. Ne kemi nevojë për institucione të forta, për kontroll real financiar dhe për shtet ligjor funksional. Ne kërkojmë rritje të transparencës në transaksionet e pasurive të paluajtshme, kufizim të pagesave kesh në sektorin e ndërtimit, kontroll më të fortë mbi burimin e fondeve, monitorim më rigoroz të kompanive të ndërtimit, bashkëpunim më të madh mes institucioneve financiare dhe organeve ligjzbatuese. Ky nuk është thjesht një debat politik. Ky është një debat që prek ekonominë e vendit, të ardhmen e të rinjve dhe mundësinë që qytetarët shqiptarë të jetojnë me dinjitet në vendin e tyre.