Ditën e sotme Gjykata Kushtetuese vendosi ti japë të drejtë Presidentit të Republikës Ilir Meta, i cili në Janarin e vitit 2019 refuzoi që të dekretonte nga Ministrin e Jashtëm Gent Cakaj, i cili nuk kishte certefikatën e sigurisë.
Vendimi i GJ.K. që rrëzoi Ramën, u mor duke u mbështetur në tre pika, ku kryesorja është se mes instutucionit të Presidencës dhe Kryeministrisë nuk ka pasur mosmarrëveshje sespe kryeministri propozoi emrin e tij si ministër të Jashtëm. Më poshtë po rëndisim 3 argumentat kryesorë të Kushtetueses:
1-Nuk ekziston mosmarrëveshje mes Presidentit dhe Kryeministrit ne rastin Cakaj.
Presidenti ka kompetenca vleresuese ne procesin kushtetues te vleresimit dhe emerimit te nje ministri si te aspektit te plotesimit te kritereve qe percakton kushtetuta ashte dhe te meritës.
2-Roli Presidentit nuk është formal. Ai smund te jete noter i propozimit politik te Kryeministrit.
Presidenti tregoi luajalitet ndaj Kryeministrit duke e konsultuar atë.
3-Veprimet e Presidentit u pranuan nga Kryeministri kur ai propozoi veten e tij si minister i Jashtëm. Prandaj s’ka mosmarreveshje per te zgjidhur nga Gjykata Kushtetuese.
Gjykata Kushtetuese njeh kompetencen e ndare te emerimit te kabinetit qeveritar mes Kryeministrit, Presidentit dhe Kuvendit. Ato duhet te veprojne me luajalitet.
Gjykata Kushtetuese i jep te drejte Metes ne mos emerimin e Cakajt si minister.
