Komunikimi ndërmjet trurit të Densit dhe dorës artificiale ka funksionuar falë një sistemi kompleks impulsesh
Një dorë artificiale që ndjen atë që prek, e aftë të kalibrojë forcen që duhet për një përkëdhelje dhe ti trasmetojë trurit ndjenjat. Dora artificjale është testuar me sukses në Itali te një paciente nga Danimarka. E vendosur në dorën e majtë ajo është në gjëndje ti trasmetojë trurit ndjenja duke e lejuar atë të mbajë edhe objekte me forcën e duhur. Një sukses i cili mban firmën italiane emir i të cilit është “LifeHand 2” dhe një dorë artificial e vendosur në krahun e shpuar është e aftë të lëvize jo vetëm duke iu përgjigjur impulsive të trurit, por është edhe në gjëndje të përcjelle ndjesi. Rezultati është fruit i një projekti ndërkombëtar , i cili e shikon Italinë në vend te parë , kordinuar me Universitetin e Losanës .
Projekti
Në project kane marrë pjesë universitete të ndryshme të Italisë dhe Universiteti i Friburgut. Ishte Viti i Ri 2004 kur Dennis Aabo Sorensen , 36 vjeçari danez pësoi një dëmtim të dorës së majtë nga shpërthimi i një granate, pasojë e së ciles ishte humbja e saj. Atëhërë iu vendos një dorezë estetike deri kur, në 2013 shkoi në Romë për të përballuar një fazë eksperimentale të LifeHand 2 , e cila doli me sukses. Komunikimi ndërmjet trurit të Densit dhe dorës artificiale ka funksionuar falë një sistemi kompleks impulsesh nga qëndra dhe periferia. “Rekuperimi ndjesor” , thotë Denis “ishte për mua një experiencë e mrekullueshme, mu rikthye ndjenja e të prekurit objekte”. Në tetë ditë ushtrime Denis ishte në gjëndje të rinjihte objekte të vështira, sikur të kishte një dorë natyrale. Të dhënat eksperimentale kanë treguar se mund të rikthehet feedback-u ndiesorë në sistemin nervorë të një pacienti i cili ka hequr dorën duke përdorur një protezë të specializuar. Ekspertet shpjegojne se pika e bashkimit ndërmjet sistemit nervor të Denisit dhe protezës jane katër elektroda pak më të mëdha se një fije floku, te cilat implantohen në fijet nervore të krahut . Kjo ndërhyrje delikate ka zgjatur më shumë se tetë orë dhe është realizuar ne “Poliklinikën Binjaket” në Romë. Ka mjaftuar vetëm një ndërhyrje kirurgjikale qe ti kthejë një njeriu të gjitha ndjesitë që mund të të dhuroje vetëm një dorë e vërtetë.
Fuqia e Materies së Errët
Saul Perlmutter dhe shkencëtarë nga NASA duan kërkojnë të gjejnë gjurmët e fuqisë misterioze të universit. Në rast se rnergjia e rrrët vazhdon gjithmonë të rritet ajo madje do të shkëpuste edhe objektet që mbahen nga forca e rëndesës. Saul Perlmutter: ”Universi mund të zgjerohet, ngadalsohet dhe dikur të pësojë kolaps, sse diçka edhe më me shumë gjasë, do të mund të zgjerohej gjithnjë e më shpejtë. ” E si mund t’i biesh në gjurmë një energjie për të cilën s’dimë gjë fare, s’dimë nga se përbëhet apo si funksionon? Shkencëtarët e kanë një plan, ata duan të dërgojnë në gjithësi një satelit të pajisur më një çip me ultra-rezolucion. Ai do të na mundësonte të kapim imazhet e dallimeve të ndriçimit të supernovave shumë të largëta. Për herë të parë do të modelohen zona gjigante të Gjithësisë. Vetëm me zbulimin e një numri sa më të madh të supernovave të reja Perlmutter dhe ekipi tij mund të vërtetojnë forcën zgjeruese të Energjisë së Errët.
Me këtë mision shkencëtarët duan t’i përgjigjen pyetejs se çfarë lloj energjie fshihet pas kësaj force misterioze, e cila është aq e fuqishme sa të mund ta shkatërrojë Universin. Në Garching kanë mbërritur imazhet nga Very Large Telescope. Dr. Natascha Förster Schreiber dhe ekipi saj kanë goditur në shenjë. Ata me të vërtetë kanë zbuluar një glaktikë. Por diçka është e çuditshme: kjo galaktikë me emrin aspak spektakolar MS 1512-cB58 është shumë më e madhe seç duheshte në të vërtetë të jetë. Në vend që të jetë, ashtu siç pritet sipas terorisë aktuale mbi Universin shumë më e vogël, ajo në formë dhe perimetër është gati sa Rruga jonë e Qumështit. Po ashtu edhe galaktikat tjera, të cilat i ka studiuar ekipi kontrollit, pohojnë imazhin e habitshëm: ato kanë një formë spirale, sillen rreth boshtit të tyre dhe janë gjigante. Si është e mundur, që në një kohë relativisht të shkurtër pas Shpërthimit të Madh, ata të jenë zhvilluar kaq shumë? Dr. Natascha Förster Schreiber: ”Kjo ka qenë absolutisht e papritur. Këta janë vërtet sisteme gjigante. Duken tamam si Rruga e Qumshtit, dhe atë menjëherë pas Shpërthimit të Madh. Ne prisnim të gjejmë pjesë të vogla, por atë që shohim tani, është ata janë galaktika të pjekura, janë shumë të rënda dhe poashtu rrotullohen. Sipas teorisë, kjo nuk duhet të ishte absolutisht kështu. Për teorinë kjo tani është një sfidë e madhe. Duhet bërë edhe shumë punë për t’i kuptuar në hollësi këta objekte.”
Kozmologët kanë ecur mjaf larg, deri në cepat e Universit. Por atë ç’kanë gjetur atje i bën ata të dyshojnë në të gjitha teoritë e tyre. Energjia e Errët dhe Materia e Errët janë aq misterioze dhe, megjithë përpjekjete bëra mbeten kaq të pastudiuara, saqë gjithë dijen mbi Kozmosin e vënë sërish në pikëpyetje. Saul Perlmutter: ”Mbase ndonjëherë do arrimë në kufijtë, ku aftësitë tona të të kuptuarit do të duhet të jenë aq të mëdha, saqë për këtë do të duhej të kishim një tjetër tru për ta kuptuar botën që na rrethon.” Çdo pjesë e Universit ka të kundërtën e saj. Dhe kështu, çdo përgjigje e mundshme mbi krijimin e botës, siç duket hedh një pikëpyetje tjetër!
