IFIMES: Monitorim ndërkombëtar për rastin Meta, është shkelur rëndë Konventa Europiane e të Drejtave të Njeriut

IFIMES: Monitorim ndërkombëtar për rastin Meta, është shkelur rëndë Konventa Europiane e të Drejtave të Njeriut

Instituti i njohur kërkimor IFIMES me qendër në Ljubjanë dhe degë në Bruksel dhe Uashington ka publikuar një raportin për rastin e ish-presidentit Ilir Meta.

Në studimin e Institutit për Studimet në Lindjen e Mesme dhe Ballkan thuhet se në rastin e Ilir Metës është shkelur rënda Konventa Europiane e të Drejtave të Njeriut.

Po ashtu në studim thuhet se janë shkelur liritë dhue të drejtat themelore të njeriut dhe prezumimi i pafajësisë

Në këtë studim thuhet se rasti i Ilir Metës tregon instrumentalizimin politik të drejtësisë.

Më poshtë studimi i plotë:

Universaliteti i të Drejtave të Njeriut dhe Kufijtë e Autoritetit Shtetëror: Instrumentalizimi i Drejtësisë në Rastin e Ilir Metës sipas Standardeve Evropiane

Hyrje

Referenca ndaj dispozitave të ligjit kushtetues kombëtar, Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut (KEDNJ) dhe jurisprudencës së Gjykatës Evropiane të të Drejtave të Njeriut (GJEDNJ) përbën themelin e rendit ligjor modern evropian. Këto norma jo vetëm që mbrojnë të drejtat dhe liritë individuale, por gjithashtu vendosin kufizime të qarta dhe detyruese mbi ushtrimin e autoritetit shtetëror, veçanërisht në kontekstin e ndjekjes penale, privimit të lirisë dhe kufizimeve të të drejtave themelore.

Në rrethanat politike bashkëkohore, që karakterizohen nga forcimi i narrativave të sigurisë, menaxhimi i krizave dhe tendencat drejt zbatimit selektiv të ligjit, këto çështje fitojnë rëndësi shtesë politike dhe institucionale. Arrestimi i ish-Presidentit të Republikës së Shqipërisë, ish-Kryeministrit dhe Kryetarit të Parlamentit, Ilir Metaj, i analizuar përmes gjetjeve të Avokatit të Popullit të Republikës së Shqipërisë, ofron një shëmbull ilustrues të sfidave me të cilat përballet sundimi i ligjit në demokracitë në tranzicion.

Ndalimi Absolut i Torturës dhe Trajtimit Çnjerëzor

Ndalimi i torturës, trajtimit ose ndëshkimit çnjerëzor dhe degradues, i sanksionuar në dispozitat kushtetuese kombëtare dhe në Nenin 3 të Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut, përbën një të drejtë absolute. Zbatimi i tij nuk lejon përjashtime, shmangie ose relativizim, madje as në rrethana të luftimit të krimit të organizuar, korrupsionit ose gjendjeve të jashtëzakonshme. Jurisprudenca e Gjykatës Evropiane të të Drejtave të Njeriut konfirmon qartë se shtetet kanë një detyrim pozitiv jo vetëm të përmbahen nga akte të tilla, por edhe të parandalojnë, hetojnë në mënyrë efektive dhe sanksionojnë çdo sjellje që përbën trajtim çnjerëzor ose degradues, pavarësisht nga statusi ose rëndësia politike e personit në fjalë.

Dinjiteti njerëzor dhe të drejtat e personave të privuar nga liria përfaqësojnë një provë themelore të sundimit efektiv të ligjit. Privimi nga liria nuk pezullon të drejtat themelore të njeriut; përkundrazi, ai i imponon përgjegjësi shtesë shtetit, pasi individi është tërësisht i varur nga autoritetet shtetërore. Në rastin e Ilir Metës, raporti i Avokatit të Popullit nxjerr në pah mangësi serioze procedurale gjatë arrestimit dhe ndalimit, duke përfshirë mungesën e provave se individi është informuar menjëherë për arsyet e arrestimit, kufizimet në të drejtën për akses të menjëhershëm në një avokat, mosdhënien e një karte të të drejtave dhe mirëmbajtjen joadekuate të dokumentacionit zyrtar. Këto mangësi serioze dëmtojnë drejtpërdrejt thelbin e të drejtës për të patur liri dhe siguri sipas Nenit 5 të KEDNJ-së, siç interpretohet nga Gjykata Evropiane e të Drejtave të Njeriut, duke theksuar mbrojtjen absolute të dinjitetit njerëzor dhe detyrimin e shtetit për të garantuar të drejtat e çdo individi, pa përjashtim.

Prezumimi i Pafajësisë dhe Gjykimi i Drejtë

Prezumimi i pafajësisë, i garantuar nga ligji vendas dhe Neni 6 i Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut, përbën një gur themeli të një rendi demokratik dhe ligjor. Ky parim i detyron jo vetëm gjykatat, por edhe degën ekzekutive, autoritetet e prokurorisë, policinë, si dhe median dhe aktorët e tjerë publikë. Çdo etiketim publik, paragjykim i fajit ose instrumentalizim politik i procedurave penale para një vendimi përfundimtar gjyqësor shkel rëndë prezumimin e pafajësisë dhe minon besimin e qytetarëve në gjyqësor. Në shoqëritë e polarizuara politikisht, praktika të tilla thellojnë më tej ndarjet institucionale dhe dobësojnë legjitimitetin e shtetit.

Proporcionaliteti në përdorimin e forcës dhe transparenca në procedurat policore janë elementë thelbësorë në mbrojtjen e të drejtës për një gjykim të drejtë. Gjetjet e Avokatit të Popullit nxjerrin në pah klasifikimin e papërshtatshëm të arrestimeve si “operacione me rrezik të lartë” pa prova të ndonjë rreziku të vërtetë shoqëror. Përdorimi i prangave, mbajtja e tyre brenda ambienteve të policisë dhe trajtimi i individëve pa një bazë të qartë ligjore konsiderohen me të drejtë të paligjshme dhe poshtëruese. Shqetësim i veçantë është se oficerët e policisë ishin të maskuar, drejtonin automjete pa shënja dalluese dhe nuk kishin shenja identifikimi të dukshme apo kamera trupore. Praktika të tilla minojnë sigurinë ligjore, rrisin rrezikun e abuzimit dhe krijojnë perceptimin e aplikimit arbitrar të forcës, ndërsa në shoqëritë demokratike, dukshmëria dhe identifikueshmëria e zbatimit të ligjit përfaqësojnë aspekte kyçe të sundimit të ligjit.

Një aspekt tjetër kritik lidhet me Nenin 18 të KEDNJ-së, i cili ndalon zbatimin e kufizimeve të lejueshme mbi të drejtat për qëllime të tjera nga ato për të cilat ato synohen. Edhe kur një shtet vepron formalisht brenda kornizës së ligjit, veprimet e tij nuk duhet të nxiten nga hakmarrja politike, drejtësia selektive ose hakmarrja kundër kundërshtarëve politikë. Jurisprudenca e Gjykatës Evropiane tregon qartë se Neni 18 përdoret gjithnjë e më shumë në kontekste të regresionit demokratik dhe erozionit të sundimit të ligjit, veçanërisht në rastet që përfshijnë udhëheqës të opozitës ose zyrtarë të lartë politikë, duke nënvizuar domosdoshmërinë e mbrojtjes së rreptë të së drejtës për një gjykim të drejtë dhe prezumimin e pafajësisë.

Konteksti Politik dhe Institucional

Rasti i Ilir Metës tejkalon nivelin individual dhe mbart rëndësi më të gjerë politike dhe institucionale. Parregullsitë në sjelljen e autoriteteve të policisë dhe prokurorisë mund të kompromentojnë procedurat penale, të dobësojnë legjitimitetin e institucioneve gjyqësore dhe të hapin derën për pretendime për drejtësi selektive dhe instrumentalizim politik të luftës kundër korrupsionit. Lufta kundër korrupsionit dhe krimit duhet të zhvillohet brenda kornizës së ligjit, pasi çdo devijim minon vetë qëllimin e sundimit të ligjit dhe gërryen besimin e qytetarëve në institucione.

Instituti Ndërkombëtar IFIMES vlerëson se dokumenti i Avokatit të Popullit të Republikës së Shqipërisë, Erinda Ballanca, përbën një analizë serioze, të balancuar dhe të bazuar ligjërisht, duke identifikuar qartë dobësitë sistemike në sjelljen e Policisë së Shtetit gjatë arrestimit[9] të ish-Presidentit Ilir Meta. Çështja kryesore në këtë rast nuk është ekzistenca e një vendimi gjyqësor, por mënyra e zbatimit të tij. Sundimi i ligjit nuk matet nga forca e represionit, por nga qëndrueshmëria e respektimit të procedurave, respekti për dinjitetin njerëzor dhe përputhshmëria me parimet e prezumimit të pafajësisë dhe transparencës. Zbatimi konsistent i rekomandimeve të Avokatit të Popullit përfaqëson një hap të nevojshëm drejt forcimit të llogaridhënies institucionale, profesionalizimit të policisë dhe ruajtjes së standardeve evropiane të të drejtave të njeriut në Shqipëri.

Duke pasur parasysh rëndësinë politike të këtij rasti dhe kërcënimin potencial për normat demokratike, IFIMES kërkon vendosjen e monitorimit ndërkombëtar të rastit Ilir Metaj për të garantuar respektimin e plotë të standardeve të të drejtave të njeriut, për të siguruar transparencën dhe për të mbrojtur liritë themelore.

Ljubljana / Bruksel / Uashington / Tiranë, 3 shkurt 2026